Hello, it’s been a week since I moved out of our house. ‘Di naman ako nahirapan mag-adjust. Pero sobrang gastos ng first week kasi ang dami pa binili na mga kailangan. Post ako pictures soon pag mas maayos ayos na, ikakabit pa kasi yung wall shelf and sabitan ng clothes over the weekend so ayun. Bumili pa kami ng drawer, tapos mga pang linis, nag grocery din kami nung mga essentials like coffee, oatmeal, bread, palaman yung mga madali lang for mornings tsaka mga other essentials. Grabe yung gastos pero this month lang for sure kasi nga bagong lipat.

Nakakatuwa lang kasi ang dami ko pang di-discover sa jowa ko. First time lang kasi namin magsama na as in kami lang, tapos parang nagkakaroon na talaga kami ng team dynamics as a couple. And alam mo yun may mga napapansin kami lalo na ayaw namin na ginagawa ng isa. Hahaha. Like si Aleck pag nag timpla ng coffee he doesn’t throw away agad yung sachet or may tapon tapon na powder. Sometimes din yung clothes niya ilalagay lang niya sa bed. Or pag may kinuha siya hindi niya binabalik and kung saan-saan siya nag papatong tapos itatanong kung nakita ko or saan nakalagay. And on my part naman, he doesn’t like when I forget to close the door ng cr. Also pag hindi ko tinu-tuck sa table yung chair ko after mag work ni-reremind niya ako about it. And itaas pabalik yung seat cover. Small things like that pero ‘di naman siya yung as in annoying. And sabi nga nila learn to compromise. ‘Di naman siya big deal.

Meron din kaming parang certain routine and napag-usapan. Like if kung sino yung nag-prepare or hanap ng food hindi siya yung mag huhugas. Pero minsan sobrang busy ko sa work, he does almost everything tapos bawi nalang ako mostly dinner time. I say sorry pero sobrang understanding niya na minsan medyo demanding yung job ko or marami lang talaga workload for the day. I can just imagine pag nasa bahay na talaga namin kami nakatira and hindi sa apartment. 

Good morniiiing. Share ko lang, nag start na kami bumili and mag lipat ng konting gamit kahapon sa apartment. Grabe nakakatuwa mamili kasama si Aleck. Nakaka-excite tapos ang sarap sa feeling na sabay kami pumipili ng mga gamit na need namin for the apartment. Pero nakakatawa rin at the same time looking at the prices. Hahaha. Parang pota, 400 pesos for a walis tambo??! So di namin muna binili yun ahaha. Sabi ng mom niya sa antipolo daw 200+ lang nadadaanan namin mga nag titinda dun tuwing nagba-bike or pupuntang Sierra. So ayun, bumili muna kami ng mga basic needs like yung toiletries, mga pang linis and hugas dun, tapos mugs and cups, plato spoon and fork, thermos ganun. Yung iba kukunin nalang namin sa mga bahay namin like extra rice cooker na di naman ginagamit tapos initan ng tubig ganon. 

Our apartment may not be big pero tbh I’m happy. While waiting for our house to be fully constructed, we’re renting an apartment first. Okay narin to, para ma-experience namin how it is to live together and build like our own dynamics. Super supportive ng parents niya tbh. Kahit na nahihiya na ako sa mom niya. Hahaha. Is it just me?? Pero minsan talaga parang there’s this tension between the mom and the girlfriend. Idk. Hahaha. Pero we’re good naman, tita is so kind pero ako lang madalas yung parang nahihiya and na-a-awkwardan ng very slight. Hahaha. Yun dad ni Aleck good din kami, madalas kasama namin mag bike tapos tinulungan pa kami kahapon ikabit yung aircon. Mas light din kasi vibes ni tito, hindi siya intimidating and very friendly. Hahaha. 

Yung dad ko din super supportive, nakakatuwa kasi magka-usap kami kahapon tapos alam mo yun sinasabi niya boomer daw siya and late learner pero gusto niya daw yung ginagawa namin. Nasa tama naman daw and malaki na daw kami maganda daw na naiisip namin na kailangan huwag umasa sa magulang. Yung mom ko lang talaga, idk. ‘Di pa kami nakakapag-usap ng maayos talaga, lahat parang dumadaan kay papa tas siya nagre-relay kay mama. It’s just so hard to open up to her kasi she’s not as open as papa kaya lagi ako natatakot magsabi sa kanya. Unlike kay papa na nakakabiruan ko and kaya ko sabihin lahat.  My mom is super traditional, gusto niya talaga kasal muna bago magsama sa iisang bahay ganun. Tapos sinasabi niya pa dati, kung gusto ko daw mag desisyon sa sarili ko, gawin ko daw yun pag ‘di na ako nakatira sa bahay niya. Tapos ngayon naman gusto ko bumukod nagagalit siya. Naiintindihan ko din naman siya pero yun nga kasi malaki na ako, mag 28 na ako next year. Sana maintindihan niya din na may sarili na rin akong buhay and that I can make decisions for myself. Alam ko marami pa siyang masasabi pero hindi ko nalang dadamdamin. Iintindihin ko nalang din, alam ko mahirap din tanggapin for her lalo na nag-iisang babaeng anak ako tapos bunso pa. 

Hi blog, it’s been a while. I’m back again because I think this time I have something to write again. A lot has happened the past couple months. Been a bit busy with work too. I haven’t really shared anything here for quite some time now, but with all the ganaps going on in my life, I feel like I have so much to write and say. I feel sad kasi shet wala akong mapagkwentuhan, I don’t really have friends na super close and hindi na talaga ako in touch with them. I think sobrang laki na ng gap ko with them and we just really outgrew each other. So ayun, dito nalang ako magkekwento. Now where do I even begin… okay let’s do this. 

So ayun, grabe I mentioned here before na we bought a house and lot ni boyfie and that was back in July of 2020. It’s been more than a year now and akala ko magiging mabilis and madali lang yung process. It was a pre-selling one so wala pang actual house na buo, model house lang yung nasilip namin before. And yung ibang ginagawa na pero hindi pa super tapos. We didn’t finish the 18 months to pay na downpayment after 6 months binayaran na agad namin in full kasi sisimulan lang siya pag nabayaran na yung full dp and na-process na yung bank loan. Pero grabe super tagal since pandemic and skeletal workforce tapos yung usual processing time nadodoble. Last September dun palang na-approve yung bank loan and nagka-pirmahan with the bank. Now, we are waiting for the title to be transferred to our names and it’s been like 2 months already. The construction still hasn’t started because we need to wait daw na malipat yung name + building permit. So probably mid to end next year pa yun matatapos and fully turned over to us. 

On another note, I’m moving out of our house too probably by next week. Nakakahiya and ang hassle na rin kasi ng set-up namin ng bf ko. Almost every weekend I’m staying at their house kasi nagba-bike kami. I’m from Caloocan and he’s from Cainta. So ang layo, kaya dun ako natutulog. Minsan 2-3 days tapos uwi uli ako samin. It’s been like that since the pandemic started, dati labas labas lang kami pag weekend e. Tapos nung nag pandemic and naging into cycling kami dun na talaga ako madalas natutulog pag may ride kasi maaga gigising ganun. Nung una parang nagagalit pa nanay ko kasi traditional ganun, sa parents niya okay lang talaga pero syempre more than a year na, ‘di mo maiiwasan na may masasabi. So we decided to get an apartment na, dapat August pa ‘to pero nagalit din nanay ko nung nalaman na live-in mangyayari. Parang magpakasal nalang daw ganun kung gusto na namin magsama sa isang bubong. Pero alam mo yun 28 na rin kasi ako, tapos sobrang dependent ko pa sa magulang. Not financially. Pero nasanay ako dito sa bahay ever since na pag gising mo may nakahain na, I do cook naman and buy my own groceries at times pag hindi ko trip yung food dito. Tapos may tiga laba, tiga plantsa, tiga linis ng bahay at banyo. Nag wawalis and hugas naman ako ng plates pag inutusan. Hahaha. Pero ayun, gusto ko lang din uli mag independent living and matuto sa buhay. May plano naman talaga din kami magpakasal ng jowa ko, pero not right now. Gusto namin matapos muna yung bahay tapos kahit pag 30 years old na kami magpapakasal. 

Nung sinabi ko sa tatay ko na gusto ko mag move out sabi lang niya basta ba daw kaya ko. Like kung afford ko daw why not. Tbh, hindi alam ng parents ko na 6-digit earner na anak nila. Hahaha. Before I use to disclose everything, like magkano sahod ko, pag nagka-increase or bonus sinasabi ko sa kanila. Pero nung nag resign ako nung August and nagka-new work after hindi ko na sinabi. Sabi ko lang mas mataas ng konti sa previous job. Kasi sa totoo kahit ako nagulat dun sa offer, like unexpected as in pero sobrang grateful. Hindi naman ako madamot sa family, I give certain amount monthly. Pero I think hindi naman na din nila need malaman magkano exactly pumapasok and ayaw ko din isipin na may pera ako lalo ng relatives. Hahaha. Pero ayun. 

Sorry sobrang haba ng post, I don’t know if anyone will be reading this but man, it just feels good to let it all out here. Thank you blog for being my friend and hearing me out. Dito talaga ako pumupunta pag gusto ko lang ilabas nasa utak ko or ishare ano nafi-feel ko. Will probably write again some more cos I feel like maraming magiging ganap uli sa buhay ko and share my new chapter and journey in life since I’m moving out. 

Hello Tumblr world. I’m back again. Grabe after 3 weeks, finally naka-uwi narin ako ulit sa house namin. I’m so happy to see my family and my dog. Na-miss ko talaga sila, syempre yung room ko din. Thank you Lord for healing my family from covid. We will have a mini celebration tomorrow mga dinner time, late celebration kasi finally graduate na ulit si kuya tapos syempre magaling na sila and they survived covid. 

I spent 3 weeks away from them and stayed at my boyfriend’s house. Family narin niya nagsabi kasi na wag muna ako umuwi para ‘di na mag spread pa. Tapos nagpa-deliver nalang ako ng grocery sa house namin. Lahat din ng transactions online lang, like paying the bills and all. Tapos buti nalang din bff’s ni mama yung mga neighbor namin so pag may need ipa-bili napapa-kisuyuan sila from time to time. Yung ibang relatives din namin nag padala ng mga food kila mama habang naka-quarantine sila. Pinapa-iwan nalang sa gate. Tapos bumili ako ng oximeter and yung thermal scanner for them sa house + super daming alcohol and disinfectant. 

Buti nalang talaga hindi grabe yung covid experience nila. I was so worried especially with my dad kasi senior citizen na siya tapos chain smoker pa. Alam mo yung kung ano-ano na pumapasok sa isip ko, kasi baka maging grabe tapos hindi pa siya vaccinated. Pero thank you Lord talaga hindi grabe. Alam mo yung sumabay pa yung resignation ko, na ang daming gastos and all pero he really did provide. Grabe yung freelance projects ko and sunod-sunod na opportunities na pumapasok, kaya sobrang nagte-thank you din ng nanay ko kasi kuripot daw ako minsan pero in times of need sobrang maaasahan ako. Like wala sakin yung maglabas and bigay ng pera. E syempre family kami, sino pa ba mag-tutulungan. 

Sobrang ingat talaga ngayon, bumili ako nung parang nano spray parang baril tapos may uv keme. Kailangan bago pumasok ng bahay spray lahat, damit pati mga bitbit. Tsaka lagi kami magte-temp check. Nakaka-praning na kasi tlaga sobrang daming cases. Tbh, pangalawang beses ko na naligtas. Una sa family ng boyfriend ko nung march lahat din sila nagka-covid and na-expose ako, pero hindi ako nahawa. Tapos ngayon sa family ko, hindi rin ako nahawa. Si mama din hindi kasi parehas kami fully vaxxed na. So people, if you have the chance to get vaccinated grab it. 

I wish I could go home right now but I can’t kasi nga naka-quarantine dun family ko since positive si kuya and papa. 2 weeks pa bago ko sila uli makita face to face. I also miss my dog, my stress reliever and kukulitin ko lang pag pagod or bored or sad ako. Huhuhu. Wala naman daw sila masyado nafi-feel. Si kuya medyo nag kaka-panlasa na daw uli. Pero ayun. Sad lang. Thankful kasi for the 2nd time, naka-iwas na naman ako sa virus. ‘Di ko alam if malakas lang talaga ako kay Lord. Nung march kasi family ng bf ko nagkaroon and na-expose din ako sa kanila pero ayun 'di naman ako tinamaan. Tapos ngayon family ko. E na-expose din ako sa kanila bago ako pumunta sa bahay ng bf ko, mga 5 days after dun nalaman na positive sila. Ako wala naman anything, nakakapag-bike pa nga.

Hindi ko alam kung alam mo yun, sana kasama ko nalang sila ngayon. Pero on the otherhand ang swerte ko padin talaga. Pero ughhh. I want my familyyyyy. Ka-chat and call ko lang nanay ko from time to time. Kami din kasi nagko-coordinate. Like if may need sila sa house or anything. Pag may lalamove or grab, pinapa-iwan nalang sa gate, tutal bayad ko naman na yun. So ayun, ang hirap lang. Mukha lang akong chill pero deep inside sobrang takot ako. Yung tatay ko matanda na 62 years old, tapos 'di pa vaccinated. Ang pasaway pa daw sabi ng nanay ko, pero pinagsabihan siya at tinawagan sa house pati nung bff ni mama. Ayun nakinig naman na daw, iniinom at kinakaen na mga bininigay ni mama. Hayyyyy life. Idk.

Iyak na iyak na ako sa buhay sis, naliligo ako kanina tapos umiiyak ako habang nag sho-shower. 'Di ko na napigilan. Gusto ko nga humagulgol talaga nagpapatugtog nalang ako sa cr baka kasi marinig e nasa bahay nila bf ako. Kagabi pa din kasi kami nagkaka-bwisitan. Ang hirap, kasi nasa bahay nila ako. Tapos diba nakakahiya naman kung maririnig kami nag sisigawan. Tapos gusto ko ng space pero saan ako pupunta?? Kung ayaw ko siya kausapin, saan ako pupunta sisss?? Nakaka-puta lang yung life. Sorry Lord pero napapa-kwestyon talaga ko kanina bakit family ko pa. Agskaabakahakahdja.

Grabe strezz and pagod ko today siszt. So ayun na nga ano, covid positive dad and brother ko. Confirmed. Nag book kasi ako ng pupunta sa house para ma-test sila. Rapid antigen na para mabilis, gusto ko rin kasi malaman para kung makaka-uwi ba ako o ano. Tapos ako nag asikaso lahat pati payment and all kasi hindi pa naka-withdraw si mama lagi offline mga atm na malapit samin.

So ako din mag aasikaso ng lahat ng needs nila for the two weeks na quarantine sila ngayon sa house. Layo ko pero buti nalang talaga ang daming pwede online ngayon. Jusq. Si mama kasama nila sa house, negative pero hindi narin siya maka-alis since na expose kila papa at kuya. E ako 1 week na wala sa house and wala naman ako nafeel kakaiba so ayun. Kawawa lang din si mama kasi siya mag asikaso ng mga food and all nila sa bahay ngayon. Tapos tawagan nalang kami sa messenger.

Dami ko na binilin jusko. Lahat ng info na shineshare ng jowa ko na ginawa nila nung nagka-covid sila shine-share ko na din sa pamilya ko. Sana talaga wag na mag worsen. Yung tatay ko pa naman lakas mag yosi. Tapos kami lang ni mama fully vaccinated, si kuya 1st dose palang tapos si papa naman hindi pa vaccinated. Hay ‘di ko na talaga alam. Dito ako ngayon sa bahay ng jowa ko, tapos yun nga sabi ng parents niya sa kanila muna ako kasi mahirap nga pag lahat kami magkahawaan. Pero ayun, dami ko pa need asikasuhin bukas and ipadala para sa kanila sa bahay. 🥲

Sis, sobrang nase-stress na ako. Wala kasi ako sa bahay ngayon and hindi ko alam kung uuwi ba ako o ano ba. Kasi nag message yung nanay ko, masama daw pakiramdam ng tatay ko nung isang araw pa tapos nilagnat. Tapos chinat ko kapatid ko kasi ‘di ako nire-reply ni papa seenzoned lang. E tinatanong ko siya ano nafi-feel niya kamusta naman siya. Tapos si kuya sabi siya naman daw walang panlasa and pang-amoy. So ngayon nag cocontact ako ng pwede mag home-swab kasi gusto ko muna manigurado bago ako umuwi ng bahay. Mamaya covid pala e ‘di lahat pa kami nagkaroon. Sino nalang yung lalabas pag may kailangan o kung anuman. 

Yung tatay ko senior na pero ang tagal namin nakumbinsi magpabakuna. Alam mo yung katwiran na kung mamatay, e ‘di mamatay kasi dun din naman daw siya papunta. Dapat may schedule na siya last week kaso hindi siya inallow kasi medyo inuubo ubo na siya nun. Yung kuya ko naman kaka-first dose lang last week, sabay kasi dapat sila ni papa, kami ni mama fully vaccinated na last month pa. Grabe lang yung stress. Hindi ko na alam sis. Ang dami ko na chinat sa fb, yun iba wala na available today. So nag hahanap ako kung meron sana today or tomorrow na latest. Ughhh. Nakaka-iyak lang.